Column
Wat Errug!
Opeens ging er een schokgolf door ons land. Achteraf gesproken was het wel vreemd dat het acht uur journaal er geen aandacht aan schonk. Rob Trip zweeg in alle toonaarden en Annechien Steenhuizen hielt hierover haar lipjes stevig op elkaar. Ik heb het nog even aan de laatst overgebleven kijker van RTL Late Night nagevraagd, de moeder van Beau dus, maar ook zij kon bevestigen dat er vanuit de RTL-casa geen aandacht aan de onheilstijding werd geschonken. Wie dan toch het meest verschrikkelijke nieuws aan het volk mocht mededelen? Dat was Tooske Ragas. Johan Derksen heeft haar eens "Toosje met het natte doosje" genoemd. Dat is natuurlijk een seksistische en denigrerende opmerking. Toch had ik wel de indruk dat Toos een klein drupje heeft gemorst toen zij werd gevraagd om de jobstijding over de natie uit te storten.
Toen de presentatrice in beeld verscheen kon je al voelen dat het nattigheid zou worden. Haar stem klonk ook anders. Normaal gesproken halen wij zo snel mogelijk de kristallen wijnglazen van tafel als zij in beeld komt. U begrijpt wel waarom. Deze keer echter begon zij op zwaardere en bedrukte toon het grote nieuws te verkondigen. Je zag ook duidelijk dat zij het zelf heel erg vond. Haar blik verraadde onheil. En toen sprak zij over het vaderland;" De Meilandjes stoppen met hun realityserie!"
In onze straat viel er terstond een doodse stilte. Behalve bij de buren waar de buurvrouw een afgrijselijke kreet sloeg en ik de buurman daarop hoorde tieren; "Zullen we allemaal even normaal doen." Mijn buurman is veganist. Die zit nog in het verwerkingsproces dat onze sla en brocolli alleen nog met luis verkrijgbaar wordt. Hij tobt zelfs met de vraag of hij luis mag eten. Hij heeft dus wel wat anders aan zijn hoofd dan vier gillende keukenmeiden die het nieuwe jaar niet meer in willen. Mijn buurvrouw is er eentje van de meer dan een miljoen fans die plotseling moeten beseffen dat het voorbij zal zijn.
"Wat errug" voor de trouwe aanhang. "Wat goeeed" voor de Meilandjes die deze beslissing waarschijnlijk met hun volle winstgevende verstand hebben genomen. De familie schonk klare wijn door te stellen dat de koek op is en het verhaal verteld. Er komt nog een boek en een film en dan is het vat leeg.
Een koude deken is over het land heen gevallen en stilte overheerst. Je kon zelfs aan de partijleiders bij het TV-debat zien dat zij allemaal aangeslagen waren. Veel werd er niet gezegd. "Zit toch niet zo te zeiken", zijn de woorden van Martien, geen partijleider wilde tijdens het debat deze wijze woorden echoën. Dilan, Rob, Frans en Henri waren duidelijk van het padje. En Geert? Die zag het al aankomen. Hij zei niet voor niets: "Het is niet vijf voor twaalf, maar half één!". Geert blijft daarom ook thuis. Die gaat alle afleveringen van de familie Meiland nog eens terugkijken. "Mij niet bellen", geldt ook voor Geert.
Zojuist sprak ik nog even de buurvrouw. Zij wedt dat de Meilandjes binnenkort wel weer terugkomen. Tegen haar heb ik gezegd dat het met Martien altijd een gok blijft.
TON 151025
