Afgelopen nacht had ik een hele aparte droom. Net als velen droom ik regelmatig, maar kan mij er de volgende dag weinig van herinneren. Maar die van afgelopen nacht blijft mij maar bij. 

Ik zat op een bankje aan de IJssel en staarde over de rivier. Het begon een beetje te schemeren. Het water kabbelde zachtjes tegen de oever en verder was het stil, muisstil. Uit verveling gooide ik wat kiezelsteentjes in de stroom en zag hoe kleine kringetjes steeds groter werden. Eigenlijk begon mijn droom dus erg saai. Weinig te beleven, alsof het een uitzending van Renze was laat maar zeggen. Of kan ik het beter vergelijken met het het dagelijkse nieuwe entertainment programma Buzz op Net5, waar naar het schijnt alleen nog een handjevol terminale bejaarden opgetogen van wordt. 

Maar opeens zat er een manspersoon naast mij. Na twee keer goed kijken herkende ik hem. Het was onze koning, gekleed in een Hema pyjama. Ik kon duidelijk zien dat het een pyjama van dit warenhuis was omdat er nog een labeltje aanzat waarop stond "Met liefde gemaakt". "Leuke outfit, net nieuw?". Zo probeerde ik het gesprek maar op gang te brengen. Hé, je moet wat toch. Zo vaak krijg je niet de kans om zijne hoogheid in privéomstandigheden te spreken. "Heeft mijn vrouw, deze week voor mij gekocht', antwoorde hij met de nodige teleurstelling in zijn stem. "Ik had haar gevraagd om zo'n lekkere vette rookworst mee te brengen". "Maar nee hoor, mevrouw de reservist komt weer thuis met sinterklaasspullen, een paar witte shirtjes, slingers, een fles kinderchampagne en deze kutpyjama." Ik moest toegeven, het hansopje zag er niet respectabel uit. "Verder gaat het goed, ook in de familie?", zo probeerde ik het gesprek een positieve wending te geven. Maar de vorst liet hoofdschuddend een duidelijke "Neen" horen. Stamelend vertelde hij dat hij mot had met zijn dochter Alexia. Als grapje aan de keukentafel had hij tegen zijn dochter gezegd dat je van Antoon hyperventilatie krijgt. "Nu is zij al dagen Miss Chagrijn". Ik wilde nog beamen dat het klootjesvolk dat ook tijdens de balkonscène had gezien en ik had nog de brandende vraag willen stellen of Max nog had overwogen een paraplu bij de Hema mee te nemen, maar opeens was de plek naast mij op het bankje weer leeg. 

Maar niet voor lang. Binnen een oogwenk was de plaats van Willem ingenomen door Sinterklaas. Licht geschrokken reageerde ik met, "Daan?", "Directeurtje?", "Casper/", U hier? "Noem mij maar gewoon Sint", reageerde de goed heiligman. 'Ik ben in je droom gekomen met de stoomboot". "Dat kon ook niet anders want de wegen staan onder de rook in Nederland, De bruggen flikkeren uit elkaar en op het spoor ligt zoveel rotzooi waar een oudijzer boer de hik van zou krijgen". "Dat laatste zou door boze boeren zijn gedaan, maar die krijgen overal de Zwarte Piet toegespeeld". De Sint moest luidkeels lachen om zijn eigen grap. Intussen kwamen er ook toeschouwers op de aankomst van de Sint af. Ik herkende Dylan die nadrukkelijk naar rechts zwaaide. Ik zag Rob en Henri, die krachtig naar de linkerkant zwaaiden en gezamenlijk begonnen we te zingen. In plaats van een Sinterklaasliedje zongen we echter "Droomland". 

Ik deed mijn ogen open, toen ik Sinterklaas hoorde roepen, "Hé, jongens WAKKER WORDEN!" 

TON 200926