De afgelopen dagen heb ik mij suf gepiekerd over wat ik in huis moet halen om mijzelf en mijn dierbaren te beschermen tegen de Russen. Of ik bang ben? Neen, in tegendeel zelfs. Zolang ons parlement nog moet vergaderen of er wel of niet op zondag een regenboogvlag kan worden gehesen, de discussies over het ontslag na één aflevering van Estavana Polman bij VI maar blijven voortduren, en een Prinses tussen de aanbiedingen in een kruidvatfolder staat, hebben de Russen geen enkel belang volgens mij om te pief, paf, poefen tegen een dolgedraaid landje. Maar je weet natuurlijk maar nooit. Hendrikus Colijn zei in het verre verleden tegen het volk dat er rustig geslapen kon worden, maar net toen er een oogje werd dichtgedaan kwamen er toch wel heel veel oosterburen te nachtrust verstoren. Vandaag klonk er ook behoorlijk wat oorlogsretoriek uit de mond van een NAVO generaal en onlangs zei Dilan Yeşilgöz dat Rusland onze vijand is. Dat Poetin en de zijnen inmiddels ons bloed wel kunnen drinken, mag duidelijk zijn. Kortom een goed begin blijft toch het halve werk. 

Dat van en noodvoorraad inslaan had ik goed onthouden. Met goede moet opende ik derhalve vandaag de AH app. Maar daarin viel er niets te hamsteren. Het enige wat te zien was, was die kut bonuskaart. Toen ik erachter kwam dat de website ook plat lag, wist ik genoeg.  Laat ik zeggen een echte Aha-erlebnis. Normaal gesproken is het bij de grutter op woensdag gehaktdag, maar deze maandag is er bij de voedselbunker sprake van gehacktdag. Al spreekt de topvrouw van Appie liever over een cyberveiligheids incident. Het is niet te hopen dat de klantgegevens en de daaraan vastgekoppelde koopgegevens binnenkort op het darkweb te vinden zijn. Niemand hoeft te weten dat ik wel heel veel WC-papier gebruik. Al ben ik wel benieuwd hoeveel batterijen er bij mijn gescheiden buurvrouw doorheen gaan. Gelukkig heeft de Jumbo een prijzenstorm, dus daar kon ik terecht voor mijn noodpakket. Graag had ik een Jumbo medewerkster nog willen vragen of zij een "stormbaan" heeft, maar gelukkig besefte ik nog tijdig dat deze grap niet begrepen zou worden. 

De aankomende dagen wil ik besteden om nog wat licht en communicatiemiddelen aan te schaffen. Bij Camiel Eurlings staat de vraag uit welke powerbank ik beter niet kan gebruiken en bij Johan Derksen welk type kaarsen hij aan zou bevelen. Binnenkort hoop ik dus volledig voorbereid te zijn, mocht Iwan de Verschrikkelijke het op zijn heupen krijgen.  

Wat ik nog vergeten ben te vermelden is dat in het kader van "goed voorwerk", ik wat informatie wil inwinnen bij mensen die de oorlog hebben meegemaakt. Het beste is natuurlijk een verzetsheld. Een kennis raadde mij in het verleden eens Willem Wilbrink aan. Maar onlangs bleek van Willem dat hij een beetje in de olie is. Zelfs zijn speldjes schijnen van de kringloop te komen. Misschien moet ik daarom maar gewoon eens contact zoeken met het Leger Des Heils. Zij hebben sowieso een strijdkreet. 

TON 121026